نجما گفت :”پس چرا چيزي در مورد هما خانم نمي نويسي؟”گفتم:”اصلا” توانش رو ندارم . باور كن اونقدر رنج اين اتفاق بزرگه و من هر بار كه بهش فكر ميكنم اونقدر اندوهگين ميشم كه مدام دارم سعي ميكنم ازش فرار كنم” ببخشيد خانم ها ! آقايون !كسي مي تونه جواب اين سئوال رو بده ؟چرا بايد يك شخصي كه خيلي مهربون بوده ، خيلي مومن بوده ، به نيازمنداي زيادي كمك كرده و خلاصه آدم خوبي بوده و توي زندگيش يك محروميت بزرگ رو سالها تحمل كرده و مطيع تقدير الهي بوده ، حالا ، يك دفعه مريض بشه و بيفته روي تخت و توان حركت و هوشيادامه مطلب

. از قامت بلند تو بود ; یا ... فصل خشک من ؟ . من کال چیده می شدم ، تو زرد می شدی !! .

.

يك مداد ِ بلند ِ سياه روي نگاهش چسبيده بود

تقصير او نبود كه دنيا داشت خط خطي مي شد ،

او فقط مي خواست نگاه كند !

.

.

.

به خاطر اندوه آن قصه نمی گویم

که به اندازه ی دلتنگی لیلا

برای خواهرش

که مرده بود

طول کشید

.

به شادباش خاطره ی آن روز می گویم

که می رفتی و

هیچ پشت سرت را نگاه هم نمی کردی

.

تو رسول هیچ آئینی نیستی

امتداد زمانت

قابل تحمل باد !

.

انتظار مي كشيدم

اتوبوس رسيد و

نقاشي ام نيمه كاره ماند .

حالا

سالهاست كه رسيده ام

و نقاشي نيمه كاره اي روي ديوار

مانده است

در حسرت "من"

!

تو مردی

و من ؛ هزار سالم شد .

...

تو را کسی دفن نکرد .

صدای انجماد اهالی آن خانه که در استیصال پاییز و منقار آن کلاغ بلاتکلیف گیر افتاده بودند، امان شهر را برید ...

...

مگر میشود یک نفر هزار سال باشد ؛

و ... هزار سال نباشد ؟!

...